انعکاس نمایشگاه بارانی

***

در ابتدای سخن جشن امروزم را مدیون پدر و مادر عزیزم واستاد بزرگوارم آقای حسین اکبری فرشباف هستم که هر کدام به نوعی یاری رسان این ضیافت اند. 

راه هنر را در پیش گرفته ام غافل از این که دانسته باشم روزی به جشن جاودانه ی هنرمندان دعوت خواهم شد یا نه.

سرٌ روز ،شب،فصل ها وبرتر از همه شگفتی دنیای آدمی درونم را وارونه می سازد و هر آن می خواسته ام که ساخته باشم ادراکی نو از آن سرّ روز، شب وآدمی.

معمایی در کار نیست بلکه برداشت های زندگی روز مره ،خاطره ها درد ها و دنیای مرئی آغاز گر این کار اند  که با عوامل احساس، غریزه و مهمتر از همه تخیل- آمیخته و اثری دیگر پدید می آید.

هر شاهکار،هر پدیده و هر رفتار اثر گذار در ذهن ام دستچین شده و در کار هایم حضور می یابند.

آفرینش های امروز و آینده ام،تلاش های گذشته اند که به مرورزمان شکل میثاق شده را به خود گرفته و مانند یک متن قرائت می شوند و در آینده نیز به نوعی دیگر قرائت خواهند شد.

                                                                                              نسیم صادق بارنجی

- 29و30شهریور 1388-

 ***

با ارائه ی 64 اثر میزبان این جشن شدم. 

در باره ی نقش هایم

ساعت پنج

دقیقا پنج بعد از ظهر یک روز

نقش هایم

 از تمامی درختان ایستاده آویخته خواهند شد

زیر باد،آفتاب و زیر ماه و ستارگان رهایشان خواهم ساخت.

29و 30 شهریور ماه88